|
Het
zijn niet meer de laatst gearriveerden die het verslag maken,
maar er wordt verwacht dat iemand zich vrijwillig opgeeft om
het verslag te maken… Bij deze laat ik mijn goed hart zien
(ach ja ik heb toch verlof…), en hier volgt dus het verslag
van de rit.
Marc
Stordiau nam uiteindelijk het initiatief om één van de vele
vraagtekens op onze rittenlijst te doen verdwijnen, waarvoor
dank ! De tijd om
nog snel zelf een rit in elkaar te boksen had hij natuurlijk
niet, en dat nemen we hem helemaal niet kwalijk.
Het
beloofde immers een prachtige dag te worden, en wat kan je dan
nog beter bedenken dan tussen de bloeiende bloesems te gaan
rijden ?
Net
iets later dan 8 u 15 vertrokken we aan de Kandonck richting
Sint-Truiden met 10 ronkende en blinkende machines. Eric H.
had de eer om als eerste in ons clubke met een ‘moderne’
Europese nummerplaat te mogen rijden, nu hij een andere motor
heeft gekocht.
Bewijs
dat er wel degelijk geluisterd wordt op de vergadering, was
dat de fluovestjes netjes opgeborgen werden bij het vertrek.
Want ja, dit zou tot verwarring kunnen leiden. Tja, dat hoeft
dus NIET als je als laatste in de rij rijdt !
In
motorhuis ‘Thijs’ in Sint-Truiden werd ons een gloeiend
hete koffie aangeboden en ondertussen konden de
gps-toestellekes bovengehaald worden om er de bloesemrit in op
te laten nemen. Eén gps-toestel
gaf er op voorhand al de brui aan, jammer voor Johan
die niet begreep waarom hem dat voor de zoveelste keer moest
overkomen… Tot overmaat van ramp liet zijn intercom het ook
al afweten. Met
een bang hart startte hij zijn
BMW … Oef … verder niks aan de hand !
Gelukkig
had Suzy op voorhand de bloesemmeter al geraadpleegd, en dus
konden we al met zekerheid zeggen dat de bloesem volop in
bloei zou staan. Wel jammer dat diegene die deze rit in elkaar
heeft gestoken meer oog had voor hoofdwegen en kerken ! Want
van bloesem hebben we echt niet zoveel gezien, terwijl er
regelmatige op korte afstand mooie landelijke weggetjes
uitnodigend naar ons lagen te lonken. Marcs gps stuurde ons
telkens voorbij ontelbare gemiste kansen.
En
ook Marc had zeer aandachtig geluisterd op de vergadering :
hij hield zich overal netjes aan de maximum snelheid. Meer nog
: hij bleef soms nog ver ONDER deze snelheid. Iedereen slaakte
een zucht bij de eerste (dringende plas-)stop, en onze
voorzitter smeekte Marc om AUB de snelheid toch wat te
‘normaliseren’. Hij zou het geen kilometer meer volhouden
op deze manier. Ook Marc vond het wel ok, en dus verliep de
rest van de rit veel vlotter.
En iedereen zag dat het goed was…
Zeker
in de provincie Luik was dit plezanter, aangezien de rustige
wegen en de omgeving er totaal geen probleem mee hebben dat je
netjes van de bochtjes geniet.
De
vriendelijke pizzaman die ons ons boterhammen liet verorberen
op zijn terras, heeft het zich zeker niet beklaagd : al gauw
zat zijn terras goed vol met gemotoriseerde klanten.
De
batterij van Marcs gps hield het net iets te vroeg voor
bekeken, maar Danny nam zonder aarzelen over om het laatste
stukje rit te leiden.
Het
eindpunt, op het terras van de Cinepolis te Hasselt, was niet
echt de warmste en gezelligste plek om de rit af te ronden. De
organisatoren van deze rit hebben nog heel wat te leren,
terwijl er toch 10 euro inschrijvingsgeld per motor werd
gevraagd. Ze mogen eens een voorbeeld nemen aan de vele mooie
ritten die onze eigen Mtc Donck-leden reeds in elkaar hebben
gestoken.
Gelukkig
was het prachtig weer om te rijden, en we vinden
het dus niet erg
dat Marc ons zo vroeg uit ons bed heeft gelokt op een zondag.
We hebben ervan genoten !
Bedankt
Marc !
Hilde |